Пропустить контент

Проект «Любимые книги преподавателей БГУКИ»

Posted in Новости

Смолик Александр Иванович,

заведующий кафедрой культурологии, доктор культурологии, профессор

«Я ўвогуле люблю літаратуру. А што датычыцца кнігі для душы, то гэта, безумоўна, «Новая зямля»  Якуба Коласа. Можна сказаць, гэта філасофія жыцця. Люблю і часта звяртаюся! Гэта мая настольная кніга.

Чытаю я штодзённа — некалькі дзесяткаў старонак абавязкова. Зараз гэта  «Камароўская хроніка» Максіма Гарэцкага. Чаму менавіта М.Гарэцкі? Па-першае, М.Гарэцкі — гэта тая фігура, якая стаяла ў вытокаў нацыянальна-культурнага адраджэння; па-другое, М.Гарэцкі вельмі тонка адчувае і перадае адметнасць і ментальнасць беларусаў; па-трэцяе, М.Гарэцкі дакладна раскрывае трагічную старонку нашага народа  пачатку 20-га стагоддзя. Гэтага аўтара трэба чытаць паволі, удумліва, з рэфлексіяй,  і асабліва моладзі, каб адчуць жывое дыханне нашай гісторыі …

У мяне на стале адначасова ляжаць кнігі Тэадора Драйзера — аўтара, які тонка перадае псіхалогію чалавека. Я б сказаў, ён гэта робіць на ўзроўні Васіля Быкава, вось толькі Быкаў паказвае чалавека выключна ў цяжкіх абставінах, а Драйзер раскрывае яго  пcіхалогію, думкі, перажыванні ў штодзённым жыцці.

Раю пачытаць «Мои воспоминания» Ехезкеля Коціка. Аўтар яскрава даносіць да нас ментальнасць, культуру яўрэйскага народа праз мястэчка Камянец, што на Брэстчыне. Можна сказаць, што гэта ўвасабленне мастацкіх вобразаў Марка Шагала праз мастацкае слова.

Я для сябе і для беларусаў адкрыў цудоўнага мастака слова — Івана Кандрацьева, творы якога сёння ў Расіі выдаюцца вялікімі тыражамі. Гэта таленавіты паэт, раманіст, драматург, песеннік, казачнік, які нарадзіўся ў Беларусі, на Вілейшчыне. Спадчына яго самабытная, багатая. Чытаю з задавальненнем. Створаныя ім мастацкія вобразы вельмі арыгінальныя, вельмі аўтарскія, вельмі праўдзівыя. Гэта вобразы, у якіх раскрываецца душа славянскіх народаў.

Люблю друкаваную кнігу. Да і сама кніга — гэта культурны артэфакт, і трымаць яе ў руках — атрымліваць станоўчую энергетыку.

Экранізацыя мастацкіх твораў — гэта праца сцэнарыста, рэжысёра, акцёраў. Гэта не маё ўспрыманне: для мяне тут згублена адчуванне аўтара. А я хачу адчуваць менавіта патаемны тэкст, які закладзены пісьменнікам.

Для мяне жыццё без кнігі немагчыма. Я і сёння памятаю сваю першую кніжку: «Красная шапочка» Шарля Перро.

З кнігай я вырас.  Яна мяне суправаджае ўсюды. Гэта мой спадарожнік на ўсё жыццё! Кніга мяне сфарміравала, прабудзіла мары, дапамагла выбраць шлях у жыцці, абагаціла ведамі.  Я ўдзячны кнігам!»